آشتیان از مناطق بسیار کهن ایران بوده ودر گذشته جزو ماد سفلی یا ماد بزرگ بوده است که آثار دژهای مادی در این منطقه به چشم می‌خورد. این منطقه یکی از شهرستان‌های استان مرکزی است که در دامنه ارتفاعات کوه‌های مرکزی استان واقع شده است. آشتیان به علت وجود خاک‌های قهوه‌ای و آب کافی از نظر کشاورزی وضع بسیار مطلوبی دارد. اساس اقتصاد این منطقه را کشاورزی وباغ‌داری تشکیل می‌دهدو انواع محصولات در این ناحیه به عمل می‌آید. بازرگانی‌ در این شهرستان در راستای فعالیت‌های کشاورزی و دام‌داری قرار دارد. از مهم‌ترین صادرات این شهرستان می‌توان صابون، محصولات کشاورزی، انواع‌میوه‌های باغی و انواع فرآورده های دامی (پوست، پشم، گوشت) و خشکبار را نام برد. صابون‌سازی آشتیان یکی از صنایع معروف دستی این منطقه به شمار می‌آید. باغ‌های متعدد‌درشهرستان آشتیان از مهم ‌ترین دیدنی های ‌این منطقه بوده و رودخانه آسیاب جفتی و سردرمنزل‌های قدیمی از دیگر دیدنی‌های این منطقه محسوب می‌شوند. آشتیان مهد پرورش مردان نامی ایران هم‌چون میزاحسن آشتیانی و اقبال آشتیانی است.



مکان های دیدنی و تاریخی:باغ‌های متعدد ‌در شهرستان آشتیان از مهم ‌ترین دیدنی های ‌این منطقه بوده و رودخانه آسیاب جفتی و سردرمنزل‌های قدیمی از دیگر دیدنی های این منطقه محسوب می‌شوند.


صنایع و معادن:مهم‌ترین صنایع در این شهرستان کارخانه‌های مربوط به تهیه خشکبار و کارخانه صابون سازی است. معادن سرب و روی در حوالی آشتیان وجود دارد. بازرگانی در این شهرستان در راستای فعالیت‌های کشاورزی و دام‌داری قرار دارد. از مهم‌ترین صادرات این شهرستان می‌توان صابون، محصولات کشاورزی، انواع‌میوه‌های باغی و انواع فرآورده های دامی (پوست، پشم، گوشت) و خشکبار را نام برد.


کشاورزی و دام داری:آشتیان در اثر وجود خاک های قهوه ای و آب کافی از نظر کشاورزی وضع بسیار مطلوبی دارد. منابع آب کشاورزی این شهرستان رودخانه و چاه‌ژرف بوده اما نوع کشت بیش تر دیمی است. مهم ترین اقلام کشاورزی و باغداری آشتیان گندم، جو، بنشن، تره بار، نباتات علوفه ای و انواع میوه از قبیل انگور، بادام، گردو، سیب، زرد آلو، آلبالو، گیلاس و گلابی است که بیش تر صادر می شوند. بادام و گردوی این منطقه به صورت خشکبار به سایر نواحی ارسال می شود. دام‌داری و دام‌پروری از فعالیت های مهم شهرستان آشتیان محسوب می شود. پرورش دام در این شهرستان بیش تر شامل گوسفند، بز، گاو بوده که توسط عشایر و روستاییان صورت می گیرد. علاوه بر آن پرورش طیور به دو شیوه سنتی و صنعتی شامل پرورش مرغ و خروس، اردک، غاز و بوقلمون می‌شود که علاوه بر رفع نیازمندی های محلی مقادیری نیز صادر می‌شود.


مشخصات جغرافیایی:آشتیان یکی از شهرستان های استان مرکزی از یک بخش مرکزی تشکیل شده و از شمال و باختر به شهرستان تفرش، از جنوب به شهرستان اراک و از شمال خاوری و خاور به شهرستان قم محدود می‌شود. مرکز شهرستان آشتیان از نظر جغرافیایی در 50 درجه درازای خاوری و 34 درجه و 31 دقیقه ی پهنای شمالی و ارتفاع 2090 متری از سطح دریا واقع شده است. آب وهوای شهرستان آشتیان نسبتا سرد و خشک بوده و رودخانه آشتیان مهم ترین رودخانه این شهرستان است. دو راه آسفالت به ترتیب زیر از شهر آشتیان منشعب می شود :
- راه آسفالت به سمت جنوب خاور یا راهجرد (در مسیر راه سراسری قم – اراک) به درازای 35 کیلومتر
- راه آسفالت به سمت شمال باختری تا شهر آب (در مسیر راه تفرش – اراک) به درازای 14 کیلومتر.  


وجه تسمیه و پیشینه تاریخی: آشتیان یکی ازمناطق‌قدیمی استان مرکزی در شمال خاوری اراک و در دامنه ارتفاعات کوه های مرکزی استان واقع شده است. آشتیان را «ابرشتیجان» نوشته و آن را از متعلقات همدان ذکر کرده اند که «ابرشتجان» بعد ها به «آشتیجان» تبدیل شده و چون حرف (ج) را اهالی به صورت حفیف به کار می برند در حال حاضر آشتیان نامیده می شود. برخی دیگر می‌گویند نام قدیم این شهر«شتیان» به معنی «محل آتشکده» بوده است. طبق اظهارات مولف‌کتاب تاریخ قم، این شهر را کیخسرو آباد کرده است. برخی از جغرافی نویسان و مورخین نیز عقیده‌دارندکه «سجاران» و «ابر شتجان» را فیران بن ویسان (پیران و یسه وزیر افراسیاب) بنا کرده است. مردم این شهر قبل از فتح اسلام زرتشتی بوده و 16 آتشکده داشته اند که مهم ترین آن ها «آتشکده وره» بوده است. این منطقه تا قرن ششم هجری جزیی از ایلات جبال بود که «عراق عجم» نامیده می شد و در زمان عمر توسط مالک بن عامر اشعری فتح و مردم آن مسلمان شدند. آشتیان قبل از حمله اعراب به قم و تصرف و تملک آن آباد و پر جمعیت و دارای مردمی ثروتمند بوده است.  



تاريخ : ٢۳ تیر ۱۳٩٠ | ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ | نویسنده : علیرضا ساروقی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
صفحات اختصاصی
امکانات وب