إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ لَیُبْغِضُ الْمُنْفِقَ سِلْعَتَهُ بِالْأَیْمَانِ[1]

ترجمه: خداوند آن کسی را که بخواهد جنسش را با قسم­‌ها بفروشد مبغوض مى­‌دارد.


شرح حدیث: در گذشته من این روایت را از علی علیه السلام مطرح کردم که حضرت فرمودند: اِنْ کُنْتَ حَریصاً عَلی طَلَبِ الْمَضْموُنِ لَکَ فَکُنْ حَریصاً عَلی اَداءِ الْمَفْروُضِ عَلَیْکَ[2]. در آنجا عرض کردم که اگر بنا بر این است که تو نسبت به بدست آوردن روزی­ ای را که سوختى ندارد خیلی تلاش و کوشش کنى، لا اقل بیا از این طرف همان کوشش را برای بدهىاى که دارى بکن. کوشش کردن تو در بدهى و طلب مساوى باشد.
بعد در باب کوشش کردن و بدست آوردن روزى گفتم 2 نوع است: عملی و لفظى. لفظى را مثال زدم به اینکه: مرتّباً از خدا بخواهی. امّا حالا یک طور دیگر هم مى­‌خواهم بگویم. به ذهنم آمد چون مورد ابتلا است، لازم است این را تذکر بدهم؛ و آن روایتی از امام صادق علیه­‌السّلام است که حضرت فرمودند: إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ لَیُبْغِضُ الْمُنْفِقَ سِلْعَتَهُ بِالْأَیْمَانِ. خداوند مبغوض مى­‌دارد آن کسی را که بخواهد جنسش را با قسم­‌ها بفروشد. این از همان مصادیقی است که گفتم. کوشش می­کند که روزى بدست بیاورد؛ در قالب اینکه مرتّب قسم می­خورد.
اینجا یک نکته‌اى را عرض می­کنم: «بِالْأَیْمَان» به قول ما طلبه­‌ها یعنى قسم­‌ها. معمول این است که قسم­ها را به خدا مى­‌خورند، این مرتکب اذهان است که قسم به خدا می‌خورند. روى این جهت است که در آیه هم دارد به اینکه شما خدا را در معرض قسم‌هایتان قرار ندهید: وَ لا تَجْعَلوُا اللهَ عُرضَةً لِاَیْمانِکُم[3].
قسم به خدا خوردن دو نوع است. یک قسم‌هایی راست است و یک قسم‌هایی دروغ است. اینجا مراد قسم‌های دروغ نیست!! قسم دروغ که حرام است؛ دروغ حرام است. اینجا مراد قسمهای راست به خدا خوردن است. در قسمى که دارى می­خورى دروغ نمی‌گویى، واقعاً هم راست می­گویى که مثلاً آنقدر خریدم. امّا همین قسم را هم نخور. خدا بدش مى­‌آید. آخر نام خدا را که تو نباید برای بدست آوردن کالای ناچیز دنیا هزینه کنى! نام خدا ارزشش خیلی بالاست. در روایت قسم راست است نه قسم دروغ! إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَیُبْغِضُ الْمُنْفِقَ سِلْعَتَهُ بِالْأَیْمَانِ. همان موقعى که داری قسم راست به خدا مى­‌خوری، همان موقع مورد غضب خدایى.
ما روایات زیاد داریم که من نمی‌­رسم مطرح کنم. در یک روایت دیگر داریم که مضمونش این است: بدان! دروغ هم نگفتى، راست هم گفتی، فروش هم کردى، سود خیلى معمولى هم بدست آوردی، نگاه کنید چقدر سطحش را آوردم پائین. در روایت داریم که این سود، برای تو برکت ندارد. به خاطر آن قسم‌های راستى که خوردى. اجحاف هم نکردى، دروغ هم نگفتی، منصفانه هم معامله کردى، امّا اثر آن قسم تو این است که این سود، براى تو برکت ندارد. چون خدا بدش مى­‌آمد که نام او را هزینه کنی برای پول بدست آوردن؛ اثرش این است که برکت را از معامله‌­ات مى­‌گیرد.

پى‌نوشت:
[1] وسائل الشیعه، ج 23، ص 211
[2] غرر الحکم، ص 176، حدیث3370
[3] سوره بقره، آیه 224



تاريخ : ٢۱ اسفند ۱۳٩٠ | ٤:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : علیرضا ساروقی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
صفحات اختصاصی
امکانات وب