اَکْثِرْ سُرُورَکَ عَلَی مَا قَدَّمْتَ مِنَ الْخَیْرِ وَ حُزْنَکَ عَلی مَا فَاتَ‌ مِنْهُ[1].

ترجمه حدیث: روایت از امیرالمؤمنین صلوات الله علیه منقول است که حضرت فرمودند: شادی و خوشحالی خود را نسبت به کارهای خیری که (براِِِی آخرت خود) پیش فرستاده‌ای زیاد کن و غم و اندوهت را هم نسبت به کارهای خیری که انجام نداده‌­ای فزونی ببخش.

شرح حدیث: حضرت در این روایت مشخص می‌­نمایند که خوشحالی و ناراحتی روحی ما در این دنیا باید نسبت به چه چیزی باشد. حضرت می­‌فرمایند: خوشحالی­‌ات را زیاد کن نسبت به آن کارهای خیری که انجام داده‌­ای و در مقابل اندوهت را زیاد کن برای کارهای خیری که از دستت بر می­‌آمده ولی انجام نداده‌­ای. دنبال این نباش که وقتی امور مادی به دستت می­‌رسد خوشحال شوی و وقتی از دستت می‌­رود یا به دستت نمی‌­آید اندوهگین شوی. چرا؟ برای اینکه اینها برای تو نمی‌­ماند. هر چه باشد می­‌گذاری و می‌روی. تو باید نسبت به آن چیزهایی را که همراه خودت می‌­بری و تا آخر همراه تو هست و از تو جدا شدنی نیست شاد شوی یا اندوهگین شوی. نه اینکه وقتی به پول و امور دنیایی رسیدی خوشحال شوی؛ چون اینها جاودانه نیست. برای کار خیرت خوشحال شو از این جهت که خدا به من توفیق داد این کار خیر را انجام دادم تا ذخیره آخرتم باشد. از طرف دیگر از این ناراحت باش که کار خیر از دستم بر می‌­آمده ولی آن را انجام ندادم. اینها برای تو جاودانه است.
در یک روایتی داریم که یکی از اسماء قیامت روز حسرت «یَوْمُ الحَسرَة‌« است. در روایت دارد به این که در روز قیامت هم گناهکار حسرت می­خورد هم نیکوکار. هر دو حسرت می‌خورند. گناهکار اگر حسرت بخورد جا دارد چون گناه کرده و در نتیجه امروز به این مصیبت دچار شده است. امّا نیکوکار چرا حسرت می­‌خورد؟ مگر او در دنیا کار خوب نکرده بود؟ او برای این حسرت می­‌خورد که چرا کار نیک کم کردم. ای کاش بیشتر کار خیر کرده بودم. اگر می­دانستم امروز همچنین اثر و بُردی دارد، هرچه از دستم بر می­‌آمد کار نیک میکردم . لذا علی علیه السلام در این روایت می­‌فرماید خوشحالی زیادت برای کارهای خیرت باشد و ناراحتی و اندوهت برای کارهای خیری که از دستت بر می‌­آمد ولی نکردی.



تاريخ : ۱ خرداد ۱۳٩۱ | ٩:٢٧ ‎ق.ظ | نویسنده : علیرضا ساروقی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
صفحات اختصاصی
امکانات وب