شکر و ثنای بی‌نهایت شایسته پروردگاری است که دگربار ما را بر خوان گسترده‌ و بی‌بدیل قرآن پذیرا گشت تا بتوانیم از این مائده‌ی پربرکت بهره‌مند گردیم و یا یکی دیگر از گوهرهای‌تابناک آن آشناتر شده و جسم و روح غبار گرفته خود را با نور پرفروغ آن جلایی دوباره بخشیم.

 


اکنون از محضر ایشان درخواست می‌نماییم خود را برای خوانندگان ما معرفی فرمایید:
نام من طور است و پنجاه و دومین سوره قرآن حکیم می‌باشم، دارای 49 آیه بوده و در شهر ملکوتی مکه بر وجود باعظمت نبی‌مکرم اسلام حضرت محمد(ص) نازل گشته‌ام.
- لطفاً فضیلت تلاوت خود را برای مأنوسین با قرآن بیان نمائید:
همین قدر بس که بدانید پنجمین و ششمین گلهای بوستان امامت و ولایت درباره فضیلت تلاوت من چنین فرموده‌اند: هر کس سوره طور را بخواند حق تعالی خیر دنیا و آخرت را برای او جمع می‌نماید.1
- از شما خواهشمندیم خلاصه‌ای از آیات کریمه‌ی خود را بیان نمایید:
شروع آیات من با سوگندهای پیاپی به طور سینا، لوح محفوظ، بیت‌المعمور و... می‌باشد و در ادامه‌، نشانه‌های قیامت ، لجاجت و کیفر کفار و مواهب بهشتی که در انتظار پرهیزکاران است بیان شده و آیات پایانی من پیامبر را به صبر و استقامت بر حکم خداوند و تسبیح شبانگاه دعوت نموده و خطاب به کسانی که می‌گویند: این آیات ساخته‌ی پیامبر است می‌فرماید: اگر می‌توانند کلامی مثل قرآن بیاورند.
- خداوند در 21 آیه شما می‌فرماید:«وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُم بِإِیمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَیْءٍ کُلُّ امْرِئٍ بِمَا کَسَبَ رَهِینٌ» بفرمایید منظور این آیه چیست؟
آنان که به خدا ایمان آوردند و فرزندانشان در ایمان، پیرو ایشان شدند، ما آن فرزندان را به آنها برسانیم و از پاداش عمل فرزندان هیچ نکاهیم و هر نفسی در گروی عملی است که برای خود اندوخته اند.
درباره‌ی این آیه صادق آل‌محمد علیه‌السلام چنین می فرمایند:روز قیامت منادی از عرش خدا ندا کند: ای اهل محشر ! چشم بپوشید که فاطمه زهرا علیهم‌السلام دختر پیغمبر خاتم می‌خواهد عبور کند. آن مجلله با دوازده هزار نورالعین و پنجاه هزار فرشته در حالی که بر سریری از نور جلوس نموده وارد فردوس برین می‌شود. سپس پروردگار فرشته‌ای را به حضور او می‌فرستد و عرض می‌کنند پروردگار به شما سلام میرساند و می‌فرماید: هر چه می‌خواهی از من درخواست کن تا به تو مرحمت نمایم. حضرت میفرماید : سپاسگزار از پروردگاری هستم که امروز نعمتش را بر من تمام نموده، درخواست من از پروردگار، فقط آن است که مرا شفیع فرزندان و ذریّه و دوستداران فرزندان و ذریه‌ام قرار دهد. خطاب به آن مجلله رسد: ای فاطمه! تو را شفیع فرزندان و ذریه‌ات قرار دادم، اکنون شفاعت کن هر کس را که به فرزندان و ذریه‌ات نیکی و احسان نموده و آنان را بعد از تو دوست داشته و حفظ کرده است . پس از آن حضرت صادق علیه‌السلام آیه «وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُم بِإِیمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ»را تلاوت نمودند. 2
- بر ما منت گذارده شأن نزول یکی از آیات خود را بیان فرمائید؟
در روایتی آمده است: «قریش» در «دارالندوه»3 اجتماع کردند، تا برای جلوگیری از دعوت پیامبر اسلام (ص) که خطر بزرگی برای منافع نامشروع آنها محسوب می‌شد، بیندیشند. یکی از مردان قبیله «بنی‌عبدالدار»گفت: ما باید منتظر باشیم که او بمیرد؛ زیرا به هر حال او شاعر است و به زودی از دنیا خواهد رفت، همان‌گونه که «زهیر» و «نابغه» و «اعشی» (سه نفر از شعرای جاهلیت) از دنیا رفتند، و بساطشان برچیده شد این را گفتند، و پراکنده شدند، آیات 29 تا 34 من نازل شد و به آنها اینگونه پاسخ گفت:«فَذَکِّرْ فَمَا أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّکَ بِکَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ*أَمْ یَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِ رَیْبَ الْمَنُونِ*قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّی مَعَکُم مِّنَ الْمُتَرَبِّصِینَ*أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُم بِهَذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ*أَمْ یَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَل لَّا یُؤْمِنُونَ*فَلْیَأْتُوا بِحَدِیثٍ مِّثْلِهِ إِن کَانُوا صَادِقِینَ» پس تذکر ده ، که به لطف پروردگارت تو کاهن و مجنون نیستی!بلکه آنها میگویند:« او شاعری است که ما انتظار مرگش را می‌کشیم» بگو: انتظار بکشید که من هم با شما انتظار می‌کشم(شما انتظار مرگ مرا، و من انتظار نابودی شما را با عذاب الهی»! آیا عقلهای‌شان آنها را به این اعمال دستور می‌دهد یا قومی طغیانگرند؟ یا می‌گویند: «قرآن را به خدا افترا بسته»؟ ولی آنان ایمان ندارند. اگر راست می‌گویند سخنی همانند آن بیاورند!4
- در انتها از حضور شریف و باارزش شما سپاسگزاریم و در انتظار شنیدن یکی دیگر از توصیه های روح‌افزا و ره گشای شما هستیم:
«وَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَإِنَّکَ بِأَعْیُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ حِینَ تَقُومُ»5
و بر حکم خدایت صبر کن، که تو منظور نظر مایی، و چون برخیزی برای هر کاری ، به ستایش خدای خود تسبیح گو.


پی‌نوشت:
1-بحارالانوار92،303 باب 74                    
2- تفسیر جامع ، ج6،ص534و533            
3- سیره ابن‌هاشم،ج1،ص132و ج2،ص124          
4- جامع‌البیان،ج27،ص42         
5-طور/4



تاريخ : ۳۱ خرداد ۱۳٩۱ | ٤:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : علیرضا ساروقی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
صفحات اختصاصی
امکانات وب