قال علی (ع): لِرَجُل سَأَلَهُ اَنْ یَعِظَهُ: «لا تَکُنْ مِمَّنْ یَرْجُوا الاْخِرَةَ بِغَیْرِ الْعَمَلِ، وَ یُرَجِّی التَّوْبَةَ بِطُولِ الاَْمَلِ، یَقُولُ فِى الدُّنْیا بِقَوْلِ الزّاهِدینَ وَ یَعْمَلُ فِیها بِعَمَلِ الرّاغِبینَ»;«حضرت در اجابت درخواست شخصی که از او نصیحت خواست، فرمود: از کسانی مباش که آخرت را بدون انجام اعمال صالح می‌خواهند، و توبه را با آرزوهای دراز تأخیر می‌اندازند، و درباره دنیا همچون زاهدان سخن می‌گویند، ولی همچون دنیاپرستان عمل می‌کنند!»
شرح و تفسیر: به راستی سخنان حضرت علی (ع) معجزه آسا است و این جمله از درخشان ترین آن ها است. در این جمله سه دستور مهمّ، که خیر دنیا و آخرت فرد و جامعه در آن نهفته، آمده است. توجّه کنید:1ـ بهشت را به بهانه نمی‌دهند، و تنها سخن گفتن، بدون عمل، نجات بخش انسان نخواهد بود. تنها ادّعای عشق به دین و ولایت و پیشوایان دین، گره‌ای از مشکلات ما باز نخواهد کرد و با لقلقه زبان بدون عمل، امیدی به آسودگی و راحتی در جهان آخرت نخواهد بود.ادّعای دوستی و ولایت اهل البیت (ع) زمانی کارساز است که مجموعه ای از اعمال صالح و نیک به همراه داشته باشیم، تا اگر مرتکب لغزش ها و خطاهایی شده باشیم، ولایت و شفاعت و مانند آن، لغزش ها و خطاها را جبران کند. در ضمن از مباحث فوق روشن می‌شود مدعیان عشق به خاندان پیامبر (ع) که هیچ توشه‌ای از اعمال صالح ندارند چقدر در اشتباهند.2ـ توبه و بازگشت به سوی خداوند با آرزوهاى طولانی سازگار نیست. مخصوصاً که انسان از آینده خود هیچ اطّلاعی ندارد و زمان مرگ خود را نمی‌داند. کسی که نمی‌داند یک لحظه دیگر زنده است یا مرده، چگونه آرزوهای طولانی دارد؟! و شخصی که آرزوهای طولانی دارد چگونه می‌تواند توبه کند؟! أجل زنگ خطر و داروی مهمّی برای درمان این درد است. هنگامی که اجل حضرت سلیمان (ع)می‌رسد حتّی اجازه نشستن به او داده نمی‌شود و در حال ایستاده قبض روح می‌گردد! بنابراین نباید با آرزوهای طولانی توبه را به تأخیر بیندازیم. 3ـ سومین موعظه حضرت این است: از کسانی که بین گفتار و عملشان تفاوت وجود دارد مباش! کسانی‌که به هنگام سخن گفتن آن چنان در مورد دنیا سخن می‌گویند که گویا تارک و زاهد دنیا هستند; ولی در مقام عمل کاملا وابسته و حریص بر دنیا می‌باشند. سعی کن سخن و عملت هماهنگ باشد. وای به حال من، اگر از عشق علی دم مى زنم، امّا عملم هماهنگ با معاویه هاست! سخن از معنویّت و خداپرستی و روحانیّت می‌گویم، ولی غرق در مادّی گرایى و تجمّل پرستی می‌باشم! راغبین به دنیا چه کسانی هستند؟ آن ها کسانی هستند که در سر دو راهی‌ها پشت به خدا و رو به دنیا می‌کنند. مردم هنگامی‌که بر سر دو راهی قرار می‌گیرند، چند دسته‌اند: نخست، افرادی که بی‌قید و شرط راه دنیا را برگزیده و به خدا پشت می‌کنند. دوم، گروهی که عکس گروه اوّل عمل می‌کنند و راه آخرت را در پیش می‌گیرند. و گروه سوم، انسان‌های شکّاک و متحیّرند، اشخاصی همچون عمر ابن سعد که هم طالب ملک ری به قیمت شهید کردن امام حسین (ع)می‌باشند و هم خواهان بهشت برین، و در جنگ عقل و نفس امّاره بالاخره عقل آن‌ها مغلوب می‌گردد! باید با این معیار خود را بسنجیم، تا معلوم شود که از چه گروهی هستیم.(نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 150.)(تفسیر نمونه، جلد 18، صفحه 44.)( و تاریخ انبیاء، صفحه 197.)

ومن ا... التوفیق - کریمانه

[ ۱٩ خرداد ۱۳٩٠ ] [ ٤:٠٥ ‎ب.ظ ] [ علیرضا ساروقی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
صفحات اختصاصی
امکانات وب