عارف عالَم را محضر خدا می‌داند و او را شاهد، حاضر و ناظر بر جمیع امور. این اعتقاد نه تنها مانع صدور گناه و خلاف از او می‌شود بلکه سبب آسان شدن تحمّل مصائب نیز می‌گردد. مردی خدمت امام حسین(ع) آمد و گفت: می‌خواهم گناه نکنم ولی نمی‌توانم. موعظه‌ای کن( تا مانع صدور گناه از من شود) امام(ع) فرمود: پنج کار را بکن و آن گاه هر چه خواستی گناه کن (وگرنه دست از گناه بکش):
1- روزی خدا را نخور و هر چه خواستی گناه کن؛(( فأوّل ذلک: لا تأکل رزق الله واذنِب ما شئت))
2- از ولایت خدا خارج شو و هرچه خواستی گناه کن؛((والثانی: اُخْرج من ولایة‌الله واذْنب ما شئت))
3- جایی پیدا کن که خدا تو را نبیند و هر چه خواستی گناه کن؛ ((والثالث: اُطلب موضعاً لا یراک الله واذْنب ما شئت))
4- آن گاه که ملک الموت برای قبض روح تو می‌آید اگر توانایی دفع او را داری و می‌توانی از دست وی نجات پیدا کنی، هر چه می‌خواهی گناه کن؛ (( والرابع: إذا جاء ملک الموتِ لیقبض روحَک فادْفعه عن نفسک واذْنب ما شئت))
5- وقتی مأمور جهنم خواست تو را وارد جهنم کند اگر می‌توانی داخل نشو و هر چه می‌خواهی گناه کن؛((والخامس: إذا أدْخلک مالکٌ فی‌النّار فلا تَدخل فی‌النّار واذْنب ما شئت)).      بحار، ج 75، ص126


ریشه قرآنی حدیث آن است که قرآن کریم از همین عامل به عنوان یکی از اهرمهای تربیتی استفاده کرده‌است:
« قل اعْملو فسیری الله عملَکم و رسولُه والموْمنون و سترون الی عالم الغیب و الشهاده فینبّئکم بما کنتم تعلمون»
پیامبرا به آنها بگو: هر کار خواستید بکنید ولی توجه داشته باشید که در محضر و منظر خدا، و انسانهای کامل- که مصداق بارز آن ائمه اطهار (ع) هستند- قرار دارید و به زودی به عالم غیب و شهادت برمی‌گردی.
سوره توبه، آیه 105



تاريخ : ٢۳ خرداد ۱۳٩٠ | ٢:٠٢ ‎ب.ظ | نویسنده : علیرضا ساروقی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
صفحات اختصاصی
امکانات وب