الگو سازی زینبی

در تاریخ‌گاه با آیاتی روبه‌رو می‌شویم که سراسر شکوه و سرافرازی است اما به دلایلی از دیده تیزبین تاریخ نگاران ره دور افتاده و از قضا به وجوه دیگران اشارت رفته است. شخصیت‌های بزرگ تاریخ از این امر مستثنا نیستند. در این میان زندگانی بانوی بزرگوار کربلا، حضرت زینب نقاط ناشناخته‌ای دارد که کمتر توسط تاریخ‌نگاران کاویده شده است. زندگانی حضرتش سراسر آکنده از فراز و نشیب‌هایی است که بر خاندان پیامبر(ص) رفته و جالب اینجاست که وی بر همه آن چون شاهدی آگاه ناظر بوده است. از رحلت پیامبر اکرم (ص) گرفته تا شهادت پدربزگوار و 2 برادر نازنینش. اما رسالت زینب آنجایی بیشتر نمود یافت که پس از شهادت امام حسین (ع) پیشرو کاروان اسیران کربلا بود. در اینجا بود گویی بغض انباشته وی از آن همه نامردمی‌ها می‌ترکید و حضرتش قاطعانه و دلیرانه با خطبه‌هایی غرا دستگاه بنی امیه را به باد انتقاد می‌گیرد با این حال ، زندگانی این بانوی بزرگوار همواره محل  رجوع و استناد پیروانش در طول تاریخ بوده است.مطلب حاضر که مناسبت وفات این بانوی گرانقدر فراهم آمده، مروری کوتاه دارد بر گوشه‌هایی از این زندگانی. در این نوشتار به ویژه به خردمندی و فرزانگی این بانوی گرانقدر اشاراتی رفته و بر مشخصه‌های تربیتی وی تأکیدشده است.
15 رجب، سالروز وفات بانویی است که سومین گل بوستان زهرای اطهر (س) و علی(ع) بود. سال 6 هجرت، خانه امامت و ولایت تولد زینب را شاهد بود، دختری که با خویش برکت و شادباش رسول خدا (ص) را به همراه داشت برای زینب. 5 سال رشد یافتن در محضر رسول خدا (ص) اما دستاوردهای فراوانی داشت برای زینب که تا همیشه عمر از آن بهره برد. زینب که در عین خردسالی لقب کودک خردمند گرفته بود به وضوح از زبان پیامبر، این آیات قرآن را می‌شنید که سعادت حقیقی تنها از آن مرد نیست بلکه زن نیز از آن بهره مساوی دارد. زینب البته از مادر اموری فراتر از ضرورت تعلیم و تربیت نیز فرا گرفت و آن هنگامی بود که مادر را می‌دید که چون مردان به دفاع جانانه از ولایت می‌پردازد و از حاکم، ارث به یغما رفته خویش را می‌طلبد. پس از مادر، زینب که خود اینک نقش مادری بردران را بر عهده گرفته بود از پدر صبر و حلم را فرا گرفت، صبر و بردباری بی‌نظیر آن را بی شک زینب نمی‌توانست در هیچ مدرسه‌ای جز مدرسه پدر بیاموزد. او از برادر خود امام حسن (ع) حکمت و نوع دوستی و از امام حسین (ع) عزت و ایستادگی و مقاومت را آموخت و زندگی چه درس‌های فراوانی برای زینب داشت. مشهور است که او تنها مدرس زن مدینه بود در زمان خلفا و در زمان پدرش که این مرکز را به کوفه منتقل کرد. هر چند سال 41 هجری شاهد بازگشت او بود به همراه برادرانش به مدینه بنابر آنچه در کتب تاریخی به نقل گزارش شده است، مؤلفه‌های اساسی تدریس زینب را احادیث نبوی، آیات قرآن و سبخنان حکمت آمیزی تشکیل می‌داد. زینب پس از مادرش، صدیقه (س) که عمر آن نیافت که منادی این پیام و نشان دهنده راه آن باشد، نخستین زنی بود که پا در این راه نهاد و منادی آن شد که بیش از آن خدا و رسول (ص) همان ندا را داده بودند، این بار در عمل.



تاريخ : ٢۸ خرداد ۱۳٩٠ | ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ | نویسنده : علیرضا ساروقی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
صفحات اختصاصی
امکانات وب